Leden aan het woord

Wat maakt deze Loge voor de leden zo bijzonder?

Als je de leden van Het Gulden Koord die vraag voorlegt, krijg je veel uiteenlopende antwoorden.

Gedachten over een Steen

In de “zaal” van het Loge gebouw in Wageningen is in een vitrine een kleine tentoonstelling van Maçonnieke voorwerpen. Als je met enige aandacht in deze vitrine kijkt valt in eens een grauwe steen op. Een steen die ik nog nergens anders dan bij mijn ouders thuis had gezien en die mij elke keer weer ontroert. Een beetje verscholen staande achter wat andere zaken valt hij niet zo op. Hij heeft een wat pokdalig uiterlijk en een platte onderkant waar op hij staat. Aan één kant ziet men een uitgebeiteld gedeelte van een kubus omzoomd door het ruwe werkvlak en aan de andere kant het gewone oorspronkelijke oppervlak van elke rivier kei van vulkanische oorsprong. Een steen kennelijk bedoeld als aanschouwelijk resultaat van het werk van de Vrijmetselaar met hamer en beitel: het kubiek maken van je ruwe steen. Je ziet als het ware dat de hij in z'n gedachten een kubus in de ruwe steen had gezien en hem er daarna uit probeerde te beitelen. Maar ook zie je dat hij nog niet met zijn werk gereed is. Een voor ons bekende gedachten gang.

Maar wáárom ontroert deze steen mij nu zo? Dat komt omdat ik ook zo’n steen heb en weet wat de geschiedenis ervan is. Het is een steen die ik van mijn vader kreeg na mijn inwijding tot leerling. Een steen die hij zelf bij zijn inwijding gekregen had, vlak voor de tweede wereld oorlog in de Loge Het Zuiderkruis in het Batavia (toen nog in Ned.Oost Indië). Een ordinaire steen uit de kali (rivier) bij Batavia die door een handswerkman zo bewerkt was. Hij stond bij mijn ouders thuis, zo lang als ik het mij kan herinneren. Ook ik heb hem al weer heel wat jaren. Maar nooit heeft iemand naar de betekenis ervan gevraagd, zo onaanzienlijk is het uiterlijk van die steen.

Maar mijn steen, evenals al die andere die misschien nog bij mensen thuis staan, zijn gedurende de afgelopen decennia door Boeders, of door haar die hen het liefste is, van hot naar her gesleept, verborgen gehouden voor de jappen, mee genomen naar een ander werelddeel, gekoesterd als een kleinood. Een gewone, overal in de kali te vinden steen. Maar wel een die een meerwaarde heeft. Een meerwaarde die niet is uit te drukken in geld of andere materiële zin. Alleen hij die hem kent verstaat het geheim van deze, en soortgelijke, keurstenen. Ze zijn een relict uit een vervlogen tijd, gemaakt in een verdwenen wereld. Hierheen gebracht door mensen die haar geheim kenden, die er vaak veel voor over hadden om hem te behouden. Ik voor mij geloof in de kracht die hen dat deed doen. Opdat de Liefde tot dat wat ons bindt, uitgedrukt in deze steen, verder gegeven wordt als een vast punt in een steeds veranderende wereld.

  • Door de kleinere groep is de sfeer intiemer en zijn de contacten veel persoonlijker
  • De open, vriendschappelijke en eerlijke manier waarop we met elkaar omgaan ervaar ik als warme omhulling
  • In een koele en zakelijke maatschappij is het een verademing over persoonlijke ervaringen en visies van gedachten te wisselen
  • Meestal ga ik na een bijeenkomst tevreden en versterkt weer naar huis
  • Ik leer veel over mijzelf door de gesprekken naar aanleiding van de lezingen (of zoals wij dat noemen 'bouwstukken')
  • Ben ik het met de spreker eens of niet, waarom niet, waarom wel.? Zou ik het anders naar voren brengen en waarom? Hoe zie ik het door hem geopperde?
  • Er heerst geen sfeer van competitie of concurrentie, maar van samenspraak en vergelijking, het samen zoeken naar andere visies.
  • Ik kan in vertrouwen mijn eigen mening geven en delen en daarin mij zelf zijn, met al mijn hebbelijkheden en ook mijn onhebbelijkheden. Ik voel me geaccepteerd zoals ik ben
  • Daardoor kan ik aanvaarden, dat men mij wel eens vriendelijk terechtwijst, op zaken wijst die mij een spiegel voorhouden wat betreft mijn eigen functioneren
  • Een uitstapje maken met de partners van ons geeft extra plezier en inzicht in elkaar.
  • Hans Reuter

     

Vrouw van vrijmetselaar, wat betekent dat?

Ik kan me herinneren dat ik op een terrasje zat en ik in gesprek kwam met een vrijmetselaar. Hoe we op het onderwerp kwamen weet ik niet meer maar de man vertelde mij dat hij vrijmetselaar was. Nu had ik daar al wel van gehoord maar wist niet wat dat nu allemaal inhield en begon daar vragen over te stellen. Deze man heeft me toen het een en ander uitgelegd.“Bezig zijn met het worden van een beter mens”, zo vertelde hij. “Je bent een ruwe steen en die ga je bewerken met je instrumenten totdat het een mooie gladde steen is, waar je overigens een mensenleven over kunt doen. Van elkaar leren, voor elkaar openstaan, echt luisteren, elkaar uit laten praten, vragen om het woord.” Voor mij getuigt dit van diep respect voor elkaar. Hij vertelde verder dat vrijmetselaren mannen zijn die met elkaar onderwerpen aan de orde stellen die ze interessant vinden, eigen levenservaringen bespreken, ritualen gebruiken, bouwstukken maken en voordragen. Vreselijk interessant vond ik het. Het gaat soms ook veel dieper, dat je ook in de psyché van elkaar mag duiken en elkaar kunt helpen en het belangrijkste is nog wat me bij bleef is dat het binnen de muren van de club blijft. Dat kan voor de buitenwereld geheimzinnig zijn of onbegrijpelijk maar ik geloof dat ik het begreep. Wat is er belangrijker dan dat je intieme verhalen kunt delen met mensen die je kunt vertrouwen, die jou vragen stellen zodat ook voor jou je vraagstelling duidelijker wordt en dat je weet dat het inpandig blijft en niet naar buiten wordt gebracht. Later vroeg deze man of mijn man ook interesse had en zo is mijn man vrijmetselaar geworden.

Een vooroordeel wat ik heb gehoord, (als ik vertel dat mijn man vrijmetselaar is) is dat men denkt dat vrouwen nooit aanwezig mogen zijn. Dit kan ik ontkrachten omdat ik zelf weet wat het inhoudt om vrouw van een vrijmetselaar te zijn. Er zijn openbare middagen of avonden die voor mannen en vrouwen zijn. Daar wordt dan een thema besproken of een bouwstuk verteld, erg leuk en interessant. Ik heb zelf ook enkele avonden mee gemaakt en was onder de indruk. Heel interessant en ik ben deze bijeenkomsten nog niet vergeten. Een scen-arts die over zijn vak verteld, een vluchteling die verteld wat het inhoudt om je eigen land te moeten verlaten voor eigen veiligheid en hoe hij hier probeert een nieuw leven op te bouwen, mijn eigen man die een prachtverhaal schreef over het symbolisch gebruik van de spiegel.

Wat is de rol van de vrouw?
Ik weet nu dat die heel belangrijk is. Je weet wat er speelt bij de ritualen. Mijn man en ik oefenden samen op de teksten, op het lopen binnen een rituaal. Hij wilde dat goed doen en ik hielp hem daarbij. Als er bouwstukken waren dan besprak mijn man die ook met me. Wat mijn man niet met mij besprak zijn de verhalen die de mannen tijdens hun avonden bespraken. Dat bleef binnen de club omdat ze te persoonlijk zijn en dan behoor je elkaar ook te respecteren hierin. Jouw stem als vrouw geldt zwaar voor je man. Jij bent de klankkast voor wat er in hem omgaat en zoals mijn man het ook beschreef, een spiegel. Ik heb dat heel belangrijk gevonden. Dit deden we ook samen en hij niet alleen met de vrijmetselarenclub. Mijn man vertelde me veel en zo heb ik wel een indruk gekregen van de vrijmetselarij. Ik denk dat het heel belangrijk is dat je er met elkaar over kunt praten en samen kunt oefenen. Dus als vrouw hoor je er ook bij, al is het meer aan de buitenkant terwijl je de binnenkant ook leert kennen. Ik ben in de tempel geweest, ik heb de voorwerpen gezien die ze bij de ritualen gebruiken en ik denk te begrijpen wat het behelst. Bij ritualen zelf (op een na, gedeeltelijk) ben ik niet bij geweest maar dat is ook iets van de vrijmetselaren zelf. Wat ik ook bijzonder vond is dat mijn man de witte handschoenen die hij kreeg, om weg te geven aan een persoon die hem het dichts nastaat en om te delen in zijn ontwikkeling, aan mij gaf.

Als vrouw ben je betrokken, er zijn regelmatig avonden waar de vrouw ook bij is, diners, nieuwjaarsrecepties en alle andere feestdagen die worden georganiseerd. Dan bevind ik me in een warm gezelschap. Nu ik weduwe ben word ik nog steeds betrokken bij de vrijmetselaren, ik ga mee met de uitjes, diners en andere avonden.

Betty Meijer -van Lith